دقایق رو به پایانند و ثانیه ها نفس های آخر را میکشند

 و من .......

هنوز در انتظارم

منتظر آنکه با آمدنش زندگی دوباره یافتم و با رفتنش.......

هستیم به تاراج رفت

و من......

مردم

برای آغاز سفر طولانیم تا ابدیت

برای رفتنم تا اوج.....تا آنجا که خاطراتم به فراموشی سپرده شود....و روح خسته ام از کالبد جسم رها گردد.........

تنها آرزویم.....دیدن اوست و بس

و من.....

آرزو به دل خواهم رفت.......خواهم مرد.....

عزیز دلم پس کجائی دلم برات یه ذره شده چرا دیگه برام نمی نویسی؟

دلم هواتو كرده عشق پاکم

نازنینم... 

هرگاه احساس كردي غم نفست را گرفته ....من اينجا هستم

هرگاه حس كردي در دنيا تنهايي و غريب... به من فكر كن... زيرا من هميشه اينجا هستم

هرگاه هجوم خاطرات سياهت روحت را به خاك افكند...مرا صدا بزن...زيرا بي ترديد اينجا

هستم

عزیز دلم

هر زمان از شهر غریب و بی روحت خسته شدی... پیشم بیا...

هرگاه دلت گرفت از اين دنيا و سايه هايش... به نزد من بيا...

زيرا من تو را به دنياي ديگري خواهم برد... جائي كه جز پاكي و نور نخواهي يافت 

مهربانم...

هرگاه الماس هاي اشك بر حرير گونه ات روان شد...آرام باش...

زيرا من آنها را با چيزي گرانبها جابجا ميكنم... با مرواريدهايي از چشمان خودم.

هرگاه از نامهرباني روزگار به ستوه آمدي... مرا بخوان...

زيرا من تمام مهربانيم را براي تو كنار گذاشته ام .

هرگاه تكه ايي از قلبت شكست ... به من بگو ... زيرا تمام تكه ها ي قلبم براي تو ست .

هرگاه خواستي شاپرك شوي و پرواز كني... .به من بگو تا آسمانت شوم .

هرگاه قصد جوانه زدن داشتي به من خبر بده... تا باران شوم... و بر تنت فرو ريزم .

هرگاه خستگي هايت بر شانه هاي نحيفت سنگيني كرد... با من سخن بگو...

آنگاه خواهي ديد كه چگونه معجزه ميكنم....

و چگونه تو را نه از خستگي هايت بلكه از خودت رها ميكنم...

دفتر عشق

به هرجا که نگاه میکنم تو را میبینم،تصویر تو تنها چیزیست که

چشمهایم باور میکند.دستان لرزانم را دراز میکنم تا صورت مهربانت را

لمس کنم،اما تصویرت به یکباره محو میشود و من به یاد میاورم که تو در

کنار من نیستی.

 
چشمانم را آرام میبندم،صدایت در گوشم میپیچد.،طنین خنده هایت

 همه جا را پر میکند.بی اختیار لبخند میزنم،ولی صدایت دورو دورتر

میشود و من به یاد میاورم که باز هم تو نیستی و این فقط خیال توست

 که مرا دنبال میکند.و چه شیرین است رؤیایی که رنگ از وجود تو

میگیرد.دلم میخواهد با تو کنار ساحل بنشینم،سرم را روی شانه های

 مردانه ات بگذارم و امواج آبی کف آلود را نگاه کنم و به آواز امواج گوش

 بسپارم.دلم برای آرامش نیلگون امواج تنگ شده است.دلم برای

چشمهای دریایی تو تنگ شده است.برای امواج بی مهابای نگاهت که

بر دلم میتازد و قلبم را از گرمای عشقت لبریز میکند.
دیشب برایت از آسمان یک سبد ستاره چیده ام،یک سبد نور، تا

شبهایت بدون ستاره نماند.مگر نمیدانی قحطی آمده است؟قحطی

خورشیدو ماه و ستاره.

چشمانت از خواب سنگین شود.

 
دلم هوایت را کرده است.میبینی! دوباره بیقرار شده ام.گیج شده ام.تو

این حرفهای آشفته را به دل دیوانه ام ببخش.

دوستت دارم رویای ناتمامم

دوباره این دل دیوانه برای دیدن تو دلتنگ شده است.

دلم برای کسی تنگ است؛ كسي كه مهرباني چشمانش را بسان زلال جويباران و صفاي دلش را بسان قرص نان به من هدیه میکرد . دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه دلي برای
 شنيدن نجواهاي شبانه من داشت و لحني آرام براي نوازش موهايم. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد و پري دلم را با وجود خود خالي. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه اشكهايم بر روي دستانش ميريخت و او آب آرامش را بر روي گيسوانم. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه طراوت و شميم بهاران را با ترنم باران پائيزان، بطوراعجاب انگيزي درهم مي آميخت. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه با او در جمع تنها بودم و در تنهائيمان دنيائي را مالك بوديم. دلم براي كسي بسيار تنگ است؛ كسي كه تا شمالترين شمال با من مي آمد و در جنوب ترين جنوب با من بود. كسي كه زندگاني من بود . كسي كه دوستش دارم: عاشقانــــــه هميشـــــــه تا ابــــــــد تاخود خداونـــــد

هنوز هم وقتی دلم می گیره

فقط واسه چشای تو دعا می کنم

آره واسه ستاره ی خودم

واسه تو...

که دستات و حس لطیف آرامشش رو کم دارم

ببار ابر بارونی من

ببار تا دوباره باورت کنم همه ی بی انصافیاتو

دروغای ریزریزتو

یادم نرفته اما...

فراموش می کنم

هنوزم دیر نشده

بیا باز هم با هم قرار بذاریم

توی همون کوچه پس کوچه های خاطره

که با نفرتت بن بستش کردی

همون ساعت همیشگی:دیدار

همون ساعتی که نمیتونه واسه عقربه ها تکیه گاه خوبی باشه

بیا از دوباره واسه همیشه عاشق بشیم

عاشق لحظه های دیدار چشمای منتظر

بیا بازم به هربهونه

بی مناسبت به هم گل بدیم

ببین چشامو..

دیگه خالی شده از نفرت

بیا بهم قول بده

شروع نشده تموم نشی

بیا و از این به بعد غصه ها رو نشماریم

تو قحطی عاطفه

مهربونیو نذر دلای عاشقمون کنیم

دیگه بریدم...

اصلا بیا قلمو بردار و خودت

یه جوری، عاشقونه تمومش کن

'براي ديدنت لحظه شماري مي کنم.مي داني که دلم برايت تنگ است.اي کاش وقتي تو را ببينم تمام دنيا و ادمهاي اطرافمان خشکشان بزند.اي کاش وقتي تو را ببينم از فرط شادي يخ نزنم و بتوانم بگويم که چه قدر از ديدنت خوشحال شده ام.اي کاش بتوانم براي هميشه در چشمانت زل بزنم .اي کاش بتوانم تو را در اغوش بکشم که دلم برايت سخت تنگ است.اي کاش ديگر از رفتن حرف نزني و بماني.اي کاش براي هميشه با هم بمانيم

زیباترین بهانه لحظه های زندگی ام

نمی دانم وقتی که آرام در نگاهم نشستی

شاد باشم یا غمگین

به برکت وجود تو بود که طعم زندگی را چشیدم

نگاهم که به اینه گره می خورد

جمع شدن قطره قطره تو را دیدم

و اینکه آماده باش برای جدایی

باید رها شوی بر پهنای صورتم بغلتی

و شادمانه مرا در این سوگ تنهایم بیشتر فرو بری

بهانه چشمهایم

کمی آرام تر از دیدگانم جدا شو

تا من هم به پاس مهربانی ات

قطره ای دیگر نثارت کنم

نمی دانم اگر روزی نیایی

کدامین دست

گونه های خشکیده مرا سیراب می کند

بهانه زندگیم

*هزار شاخه گل تقدیم به نگاه مهربانت می کنم

من از قصه زندگی ام نمی ترسم

بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام

دلم برای آن دل بی وفایت تنگ شده ، نمیدانم چرا ولی بدجور دلم هوای تو را کرده

است....

یک عصر سرد پاییز ، یک نیمکت خالی ، و برگهای زردی که با همان نسیم آرام

باد بر زمین میریزند....!

یک بغض غریب در گلویم ، یک احساس بر باد رفته در وجودم ، یک رویای

محال در خیالم ، با پاهای خسته و دلی نا امید از این زندگی همچنان قدم میزنم با

همان دل شکسته و دلتنگ.....

خداکنه یادت نره خیلی دوستم داشتی یه روز
یادت نره که عاشقی،که چشم براهته هنوز

خدا کنه یادت نره دوست دارم خیلی زیاد
یادت نره که عاشقی خاطرتو خیلی میخواد
بیا غریبگی نکن ،دنیا دو روز عزیزم،یه وقت میرم تنها میشی،دلت میسوزه عزیزم
گلدونی سرد و خسته ام ،تو خاک من ریشه بزن،به خار تنهایی و درد با رویشت تیشه بزن

خدا کنه یادت نره ناز نگاه خستمو
صدای نبض بی کسی جنس دل شکستمو
خدا کنه یادت نره پنجره های بسته رو ،چرا سکوت و انتظار عاشق دلشکسته رو

باز دیشب چشمانم را که بر هم گذاشتم

نسیم بوی تو در مشامم پیچید وچشمان زیبایت

 تابلوی نگاه را بر دیوار دلم آویخت ودستان گرمت درهای جدایی را درهم

 کوبید وصد

 واژه ی پر مهر

از لبانت جاری شد

تو مثل هیچ کس مهربان بودی

 تو مثل هیچ کس خندان بودی

 تو مثل هیچ کس اما مثل همیشه زیبا بودی

 من وتو بازهم دستانمان در دست هم بود

 وباز هم با گام های بلندمان سنگ فرش های خیابان

را می پیمودیم ومثل همیشه مقصدمان نامعلوم بود

 نمی دانم ؟.........نمی دانم می شود که ما

همیشه در کنار هم باشیم

 وتو با وجود گرمت به کالبد یخ زده ام گرما ببخشی

 ومرا اسیر نگاه جادویی ات کنی

ویار همیشگی من باشی

ای کاش هیچ وقت این شب به صبح نرسد

 تا من بیشتر از تو

تورا ببینم

کاش بودی اینجا در کنارم، اشک هایم می چکد،

صدایم گرفته، دلم تنگ شده عزیز دلم.

دیگر وقتی صدایت می کنم علامت تعجب را به نشانه ندا و منادا نمی گذارم،

چرا که هر واژه ای که می نویسم ترا فریاد می کند، عزیز دلم.

دوست دارم نوشته هایم زیاد شود،

دوست دارم صفحات سفید عمر را با یادداشت هایی برای تو پر کنم،

دوست دارم روزهای خالی عمر را از تو لبریز کنم

دوست دارم

دوستت دارم

دیگران هر چه می خواهند بگویند

دیگران هر چه می خواهند فکر کنند

دیگران هر چه می خواهند بخواهند

این منم که دوستت دارم،    عزیز دلم

 و برایت می نویسم هر واژه ای که به ذهنم برسد تا اینگونه

به تو بگویم: هر واژه ای که به ذهنم می رسد برای تو.

چشمهایم برای تو

لحظات عمر برای تو

اشک هایم برای من تا روزی که هر یک الماسی شوند، که باشد برای تو

 تویی که کم کم مرا ز ذهنت بیرون خواهی کرد .............

تو که نیستی تا ببینی من و این دل شکسته

تک و تنها توی غربت به امید تو نشسته

تو که نیستی تا ببینی منو این دستای خسته

یه ورق کاغذ خالی با یه احساس شکسته

تو که نیستی تا ببینی منو این روزای غمیگین

یه سکوت سرد و وحشی توی لحظه های سنگین

تو که نیستی تا ببینی منو دیوارای سنگی

فاصله بین منو توست،کاش بگی که برمیگردی

تو که نیستی تا ببینی منو این پلکای خیسم

تو تموم بی کسی ها دارم از تو مینویسم

تو که نیستی تا ببینی لحظه هام بی تو چه سردن

واسه نبودن تو هموشون معنی دردن